Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

To flow upon

  • 1 inno

    in-no, āvi, ātum, 1, v. n., to swim or float in or upon.
    I.
    Lit.
    A.
    Partim submersae, partim fluitantes et innantes beluae, Cic. N. D. 2, 39, 100:

    innare contextis ratibus,

    Amm. 14, 2, 10:

    innabant pariter fluctusque secabant,

    Verg. A. 10, 222:

    innare aquae,

    Liv. 21, 26, 9:

    fluviis, Col. poët. 10, 388. — Of vessels, a fleet, etc.: quo levior classis vadoso mari innaret,

    Tac. A. 1, 70:

    pelago,

    Sil. 12, 448.—With acc.:

    rapaces fluvios,

    Verg. G. 3, 142:

    fluvium vinclis innaret Cloelia ruptis,

    Verg. A. 8, 651. — With abl.:

    aquā,

    Suet. Ner. 12.—
    B.
    To flow upon, to wash:

    innantem Maricae littoribus Lirim,

    Hor. C. 3, 17, 7.—
    II.
    Transf., to sail upon, navigate:

    Stygios lacus,

    Verg. A. 6, 134.

    Lewis & Short latin dictionary > inno

  • 2 adfluō (aff-)

        adfluō (aff-) fluxī, fluxus, ere,    to flow to, flow towards, flow by: amnis utrisque castris adfluens, L.—Fig., to glide quietly: nihil rumoris adfluxit, i. e. was heard.—To stream towards, in philos., of ideas: cum infinita imaginum species a deo adfluat; and of pleasure as streaming upon the senses, C.—Of time: adfluentes anni, flowing on, H. — Meton., of a multitude, to throng, flock, pour: comitum adfluxisse numerum, V.—To flow in, abound: voluptatibus: cui cum domi otium atque divitiae adfluerent, S.

    Latin-English dictionary > adfluō (aff-)

  • 3 profluo

    prō-flŭo, xi, xum, 3, v. n., to flow forth or along (class.).
    I.
    Lit.:

    Mosa profluit ex monte Vogeso,

    Caes. B. G. 4, 10:

    si lacrimae ab oculis et pituita a naribus profluent,

    Col. 6, 7, 11:

    umor profluit,

    Verg. G. 4, 25: sanguis profluens, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38:

    sudor,

    Just. 15, 4, 17:

    per fossas,

    Plin. 33, 4, 21, § 76:

    ad mare,

    Cic. Div. 1, 44, 100.—
    B.
    Transf.
    1.
    To cause a running or flow:

    gravedo profluit,

    Plaut. As. 4, 1, 51.—
    2.
    To be relaxed:

    videndum est an adstrictum corpus sit, an profluat,

    Cels. 3, 6:

    si venter profluit,

    id. 3, 6.—
    II.
    Trop., to flow forth, issue, proceed (class.):

    quae ab hoc fonte profluant,

    Varr. L. L. 8, § 62 Müll.:

    cujus ore sermo melle dulcior profluebat,

    Auct. Her. 4, 33, 44:

    equidem ab his fontibus profluxi ad hominum famam,

    Cic. Cael. 3, 6: ad incognitas artes, to proceed to, to fall or hit upon, Tac. A. 11, 26.— Hence, prōflŭens, entis, P. a., flowing along (class.).
    A.
    Lit.:

    aqua profluens,

    Cic. Q. Fr. 3, 1, 2.—
    2.
    Subst.: prōflŭens, entis, f. (sc. aqua), running water (class.):

    in profluentem deferri,

    Cic. Inv. 2, 50, 149; cf. Auct. Her. 1, 13, 23; Flor. 1, 1, 2; 4, 12, 9.—
    B.
    Trop., of speech, flowing, fluent:

    genus sermonis affert non liquidum, non fusum ac profluens, sed exile, aridum, concisum,

    Cic. de Or. 2, 38, 159:

    profluens et perennis loquacitas,

    id. ib. 3, 48, 185:

    profluens atque expedita celeritas,

    id. Brut. 61, 220:

    profluens quiddam habuit Carbo et canorum,

    id. de Or. 3, 7, 28:

    eloquentia,

    Tac. A. 13, 3.— Sup.:

    manuum suarum profluentissima largitas,

    Arn. in Psa. 104.— Hence, adv.: prōflŭenter, flowingly; trop., easily (class.):

    ergo omnia profluenter, absolute, prospere,

    Cic. Tusc. 5, 18, 53. — Comp., of speech, more fluently (postclass.):

    profluentius exsequi,

    Gell. 14, 1, 32.

    Lewis & Short latin dictionary > profluo

  • 4 circumfundo

    circum-fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a., lit. to pour out around, i.e. as in circumdo, either with the acc. of that which is poured, to pour around; or, with the acc. of that around which something is poured, to surround with a liquid (class. in prose and poetry).
    I.
    Lit.
    A.
    With acc. of the liquid poured (with or without dat. of the object around which):

    amurcam ad oleam circumfundito,

    Cato, R. R. 93:

    Tigris urbi circumfunditur,

    surrounds, flows round the town, Plin. 6, 27, 31, § 132.— More freq. in part. perf. pass.:

    mare circumfusum urbi,

    the sea flowing around the town, Liv. 30, 9, 12:

    gens circumfusis invia fluminibus,

    Ov. F. 5, 582:

    circumfusus nobis spiritus,

    Quint. 12, 11, 13:

    nec circumfuso pendebat in aëre tellus,

    circumambient, Ov. M. 1, 12; imitated by Tib. 4, 1, 151.—

    Reflex.: circumfudit se repente nubes,

    Lact. 4, 21, 1.—Once mid.: cum fervet (lac), ne circumfundatur, etc., pour itself out around, i. e. run over, Plin. 28, 9, 33, § 126; cf.:

    circumfusa nubes,

    Verg. A. 1, 586.—
    B.
    With acc. of the object around which, etc., with or without abl. of the fluid:

    (mortuum) cerā circumfuderunt,

    Nep. Ages. 8, 7:

    terram crassissimus circumfundit aër,

    encompasses, envelops, Cic. N. D. 2, 6, 17:

    terra circumfusa illo mari, quem oceanum appellatis,

    id. Rep. 6, 20, 21:

    et multo nebulae circum dea fudit amictu (tmesis),

    Verg. A. 1, 412:

    quas circumfuderat atra tempestas,

    Sil. 7, 723.—
    II.
    Transf. to objects that do not flow, esp. if there is a great multitude, as it were, heaped upon a thing.
    A.
    (Acc. to I. 1.) Mid., to press upon, crowd around, embrace closely, cling to (freq. in the histt.):

    circumfunduntur ex reliquis hostes partibus,

    Caes. B. G. 6, 37; 7, 28; id. B. C. 3. 63:

    equites infestis cuspidibus circumfunduntur,

    Liv. 10, 36, 9; 25, 34, 9; 27, 19, 3;

    44, 23, 8: (Nymphae) circumfusae Dianam Corporibus texere suis,

    surrounding, Ov. M. 3, 180:

    multitudo circumfusa,

    Caes. B. G. 6, 34; Liv. 2, 28, 6; 4, 46, 6; Curt. 8, 14, 31; Quint. 4, 2, 37.—With the dat. of that upon which a multitude presses:

    circumfundebantur obviis sciscitantes,

    Liv. 22, 7, 11; 22, 14, 15; 26, 27, 10;

    29, 34, 14 al.: circumfusa turba lateri meo,

    id. 6, 15, 9: ut lateribus circumfundi posset equitatus. Curt. 3, 9, 12. —With acc. (depending on circum): Pacidiussuos equites exporrigere coepit... uthaberent facultatem turmas Julianas circumfundi, to surround, encompass them, Auct. B. Afr. 78 Oud. N. cr. — Poet. also of a single person: et nunc hac juveni, nunc circumfunditur illac, i. e. clings to, or closely embraces him, Ov. M. 4, 360; 14, 354; cf. with acc.:

    hunc (sc. Mavortem), tu, diva, tuo recubantem corpore sancto circumfusa super,

    Lucr. 1, 40.—
    (β).
    So once in the active voice, absol.:

    circumfudit eques,

    Tac. A. 3, 46.—
    2.
    Trop.:

    undique circumfusae molestiae,

    Cic. Tusc. 5, 41, 121:

    non est tantum ab hostibus aetati nostrae periculum, quantum ab circumfusis undique voluptatibus, Liv 30, 14, 6: circumfuso nitore,

    Quint. 4, 1, 59.—
    B.
    (Acc. to I. 2.) To enclose, environ, surround, overwhelm:

    circumfusus publicorum praesidiorum copiis,

    Cic. Mil. 26, 71:

    praefectum castrorum circumfundunt,

    Tac. A. 12, 38; so id. H. 2, 19; 4, 20; id. A. 13, 40; Plin. [p. 339] 5, 12, 13, § 67; Sil. 7, 306:

    circumfusus hostium concursu,

    Nep. Chabr. 4, 2:

    M. Catonem vidi in bibliothecā sedentem, multis circumfusum Stoicorum libris,

    Cic. Fin. 3, 2, 7; Quint. 9, 4, 91, Curt. 3, 11, 4:

    amplexibus alicujus,

    Vell. 2, 123, 3:

    X. milia Bojorum alio latere quam exspectabatur missis legionibus circumfudit,

    Front. 1, 2, 7.—
    2.
    Trop.:

    cum has terras incolentes circumfusi erant caligine,

    Cic. Tusc. 1, 19, 45:

    latent ista omnia crassis occultata et circumfusa tenebris,

    id. Ac. 2, 39, 122:

    ut, quantā luce ea circumfusa sunt, possint agnoscere,

    id. ib. 2, 15, 46:

    eos stultitiā obruit, tenebris circumfundit,

    Lact. 3, 29, 14:

    circumfundit, aliquem multo splendore,

    Sen. Tranq. 1, 9.

    Lewis & Short latin dictionary > circumfundo

  • 5 cursus

    cursus, ūs, m. [id.], a running ( on foot, on a horse, chariot, ship, etc.), a course, way, march, passage, voyage, journey, etc. (very freq.).
    I.
    Lit.
    1.
    Of living beings:

    ingressus, cursus, accubitio, etc.,

    Cic. N. D. 1, 34, 94:

    ibi cursu, luctando... sese exercebant,

    Plaut. Bacch. 3, 3, 24; cf. id. Most. 1, 2, 73, and Hor. A. P. 412:

    quique pedum cursu valet, etc.,

    Verg. A. 5, 67:

    cursu superare canem,

    Hor. Ep. 1, 18, 51:

    milites cursu exanimati,

    Caes. B. G. 2, 23:

    huc magno cursu intenderunt,

    at full speed, id. ib. 3, 19:

    magno cursu concitatus,

    id. B. C. 1, 70:

    cursu incitatus,

    id. ib. 1, 79; 3, 46; Auct. B. Alex. 20; cf.:

    in cursu esse,

    Cic. Att. 5, 16, 1; cf. II. fin. infra:

    strictis gladiis cursu in hostem feruntur,

    advance at a run, Liv. 9, 13, 2:

    effuso cursu,

    id. 2, 50, 6:

    eo cursu proripere, ut, etc.,

    id. 24, 26, 12; 31, 21, 6:

    eo cursu, Auct. B. Alex 30: eodem cursu contendere,

    right onward, Caes. B. C. 2, 35; cf. id. B. G. 6, 67: citato cursu. Just. 11, 15, 2:

    cursus in Graeciam per tuam provinciam,

    Cic. Att. 10, 4, 10:

    quis umquam tam brevi tempore tot loca adire, tantos cursus conficere potuit?

    id. Imp. Pomp. 12, 34:

    (terrae) tuis non dicam cursibus, sed victoriis lustratae sunt,

    id. ib. 2, 5:

    agmen cursūs magis quam itineris modo ducit,

    Curt. 5, 13, 5; 6, 1, 12; Just. 15, 3, 11; 11, 8, 2:

    Miltiades cursum direxit, quo tendebat,

    Nep. Milt. 1, 6; Vell. 2, 19, 4; 1, 4, 1:

    Ulixi per mare,

    Hor. C. 1, 6, 7:

    iterare cursus relictos,

    id. ib. 1, 34, 4:

    Naxon, ait Liber, cursus advertite vestros,

    Ov. M. 3, 636 et saep.; cf. B.: cursum per [p. 504] auras Derigere, Verg. A. 6, 194; so of flying, Ov. M. 2, 838; 4, 787 al.—
    b.
    Cursum tenere (in a march or on shipboard), to hold one's course, to maintain a direct course:

    equites cursum tenere atque insulam capere non potuerant,

    Caes. B. G. 4, 26 fin.:

    Dionysius cum secundissimo vento cursum teneret,

    Cic. N. D. 3, 34, 83; Caes. B. G. 5, 8; cf. 2. b. —
    2.
    Of inanimate objects:

    solis cursus lunaeque meatus Expediam,

    Lucr. 5, 77; cf. id. 5, 772 al.:

    lunae,

    id. 5, 629; cf. id. 5, 630:

    stellarum,

    Cic. Rep. 6, 17, 17:

    neque clara suo percurrere fulmina cursu Perpetuo possint,

    Lucr. 1, 1003:

    si lacus emissus lapsu et cursu suo ad mare profluxisset,

    Cic. Div. 1, 44, 100; so of the course or flow of a stream, Ov. M. 1, 282; 9, 18; Plin. 5, 24, 20, § 85:

    longarum navium,

    Caes. B. G. 5, 8; cf. Cic. Mur. 15, 33; id. Off. 3, 12, 50 al.:

    Aquilonis et Austri,

    Lucr. 5, 688; cf. id. 6, 302:

    menstrui,

    Plin. 11, 39, 94, § 230:

    quadripertiti venarum,

    id. 16, 39, 76, § 195 et saep.—
    b.
    Cursum tenere, as supra, 1. b.:

    tanta tempestas subito coorta est, ut nulla earum (navium) cursum tenere posset,

    Caes. B. G. 4, 28.—
    B.
    Meton.
    1.
    Cursum exspectare, to wait for a fair wind (lit. for a passage), Cic. Att. 5, 8, 1.—
    2.
    (Abstr. pro concr.) Cursus publici, in the time of the emperors, posts or relays divided into stations, for the speedy transmission of information upon state affairs, Cod. Just. 12, 51; Cod. Th. 8, 5; Inscr. Orell. 3181; 3329; cf.

    . equi publici,

    Amm. 14, 6, 16:

    vehicula publica,

    id. 21, 13, 7:

    cursus vehicularius,

    Capitol. Ant. P. 12, 3:

    vehicularis,

    Dig. 50, 4, 18, § 4:

    cursus fiscalis,

    Spart. Had. 7; v. Suet. Aug. 49.—
    II.
    Trop. (freq. in Cic. and Quint.), a course, progress, direction, way:

    qui cursus rerum, qui exitus futurus sit,

    Cic. Fam. 4, 2, 3; cf. Tac. H. 4, 34; id. Agr. 39:

    implicari aliquo certo genere cursuque vivendi,

    Cic. Off. 1, 32, 117:

    vitae brevis cursus, gloriae sempiternus,

    id. Sest. 21, 47:

    reliquus vitae cursus,

    id. Phil. 2, 19, 47:

    totius vitae cursum videre,

    id. Off. 1, 4, 11:

    omnem vitae suae cursum conficere,

    id. Cael. 17, 39:

    in omni vitae cursu optimum visum est, ut, etc.,

    Macr. S. 1, 2, 3:

    temporum,

    Cic. Fam. 6, 5, 2:

    tuorum honorum,

    id. ib. 3, 11, 2; cf. Tac. H. 1, 48:

    continuus proeliorum,

    id. Agr. 27 al.:

    cursus vocis per omnis sonos,

    Cic. de Or. 3, 61, 227:

    cursus verborum,

    id. ib. 1, 35, 161; so of the motion or flow of discourse, etc., id. Part. Or. 15, 52; Quint. 8, prooem. § 27;

    9, 4, 70: cursus hic et sonus rotundae volubilisque sententiae,

    Gell. 11, 13, 4:

    quem enim cursum industria mea tenere potuisset sine forensibus causis, etc.,

    Cic. Phil. 8, 4, 11; cf. id. Or. 1, 4:

    nos in eodem cursu fuimus a Sullā dictatore ad eosdem fere consules,

    id. Brut. 96, 328; so,

    esse in cursu,

    to go on, continue, Ov. M. 13, 508; id. F. 6, 362.

    Lewis & Short latin dictionary > cursus

  • 6 innato

    in-năto, āvi, ātum, 1, v. a., to swim or float in or upon ( poet. and in post-Aug. prose).
    I.
    Lit.
    A.
    Homines flumini innatant, Plin. 8, 25, 38, § 93:

    aquis pluma innatans,

    id. 18, 35, 86, § 360:

    lactuca innatat acri Post vinum stomacho ( = supernatat, non subsidet),

    Hor. S. 2, 4, 59; cf.:

    dulce (vinum) stomacho innatat, austerum facilius concoquitur,

    Plin. 23, 1, 22, § 38.—
    (β).
    With acc.:

    undam innatat alnus,

    swims the stream, Verg. G. 2, 451.—
    B.
    To swim or float into:

    cum pisciculi parvi in concham hiantem innataverunt,

    Cic. N. D. 2, 48, 123. —
    2.
    To flow over, overflow:

    Nilus fecundus innatat terrae,

    Plin. 5, 9, 9, § 54; so,

    innatat campis (Tiberis),

    Plin. Ep. 8, 17, 2:

    innatat unda freto dulcis,

    the fresh water flows into the sea, Ov. P. 4, 10, 63.—
    3.
    To swim or float among, to be intermingled with:

    inter hos latent arteriae... his innatant venae,

    Plin. 11, 37, 89, § 219.—
    II.
    Trop.
    A.
    Innatans illa verborum facilitas, floating on the surface, superficial, Quint. 10, 7, 28; 7, 1, 44.—
    B.
    Of the hair, to float or flow:

    tenui vagus innatat undā Crinis,

    Val. Fl. 3, 525.

    Lewis & Short latin dictionary > innato

  • 7 redundo

    red-undo, āvi, ātum, 1, v. n.; of water, from being over full, to run back or over, to pour over, stream over, overflow (freq. and class.; a favorite word of Cic., esp. in trop. senses; not in Cæs., Verg., or Hor.; cf.: refluo, recurro).
    I.
    Lit.:

    mare neque redundat unquam neque effunditur,

    Cic. N. D. 2, 45, 116:

    si lacus Albanus redundasset,

    id. Div. 2, 32, 69; so,

    lacus,

    id. ib. 1, 44, 100; cf. Suet. Claud. 32: redundantibus cloacis, Sall. H. Fragm. ap. Non. 138, 7 (id. H. 3, 26 Dietsch):

    Nilus campis redundat,

    Lucr. 6, 712; so,

    fons campis,

    id. 5, 603; and:

    aqua gutture pleno,

    Ov. R. Am. 536:

    cum pituita redundat aut bilis,

    Cic. Tusc. 4, 10, 23; cf.:

    locos pituitosos et quasi redundantes,

    id. Fat. 4, 7:

    sanguis in ora et oculos redundat,

    Flor. 3, 17, 8. —
    b.
    Poet., in part. pass.:

    redundatus = redundans: amne redundatis fossa madebat aquis,

    Ov. F. 6, 402; and for undans: (Boreae vis saeva) redundatas flumine cogit aquas, the swelling, surging waters (opp. aequato siccis aquilonibus Istro), id. Tr. 3, 10, 52.—
    B.
    Transf.: redundare aliquā re, or absol., to be over full of, to overflow with any thing.
    1.
    Of things:

    quae (crux) etiam nunc civis Romani sanguine redundat,

    is soaked with, Cic. Verr. 2, 4, 11, § 26; cf.:

    sanguine hostium Africa,

    id. Imp. Pomp. 11, 30; and id. Cat. 3, 10, 24:

    largus manat cruor: ora redundant Et patulae nares,

    Luc. 9, 812.—
    2.
    Of persons:

    hesternā cenā redundantes,

    Plin. Pan. 63, 3. —
    II.
    Trop., to flow forth in excess, superabound, redound, to be superfluous, redundant; to flow forth freely, to be copious, to abound:

    is (Molo) dedit operam, ut nimis redundantes nos juvenili quādam dicendi impunitate et licentiā reprimeret, et quasi extra ripas diffluentes coërceret,

    Cic. Brut. 91, 316:

    ne aut non compleas verbis, quod proposueris, aut redundes,

    id. Part. Or. 7, 18; cf.:

    Stesichorus redundat atque effunditur,

    Quint. 10, 1, 62:

    Asiatici oratores parum pressi et nimis redundantes,

    Cic. Brut. 13, 51; id. de Or. 2, 21, 88; cf. Quint. 9, 4, 116; 12, 10, 12; 17:

    hoc tempus omne post consulatum objecimus iis fluctibus, qui per nos a communi peste depulsi, in nosmet ipsos redundarunt,

    Cic. de Or. 1, 1, 3:

    quod redundabit de vestro frumentario quaestu,

    id. Verr. 2, 3, 66, § 155:

    quorum (vitiorum) ad amicos redundet infamia,

    id. Lael. 21, 76: vitia Atheniensium in civitatem nostram, id. Rep. 1, 3, 5:

    si ex hoc beneficio nullum in me periculum redundavit,

    id. Sull. 9, 27; cf.:

    servi, ad quos aliquantum etiam ex cottidianis sumptibus ac luxurie redundet,

    id. Cael. 23, 57 fin.:

    in genus auctoris miseri fortuna redundat,

    Ov. Tr. 3, 1, 73:

    nationes, quae numero hominum ac multitudine ipsa poterant in provincias nostras redundare,

    id. Prov. Cons. 12, 31:

    si haec in eum annum redundarint,

    id. Mur. 39, 85:

    quod laudem adulescentis propinqui existimo etiam ad meum aliquem fructum redundare,

    to redound, id. Lig. 3, 8; cf.:

    gaudeo tuā gloriā, cujus ad me pars aliqua redundat,

    Plin. Ep. 5, 12, 2:

    omnium quidem beneficiorum quae merentibus tribuuntur non ad ipsos gaudium magis quam ad similes redundat,

    id. Pan. 62, 1; Quint. 12, 2, 19:

    nisi operum suorum ad se laudem, manubias ad patriam redundare maluisset,

    Val. Max. 4, 3, 13:

    ut gloria ejus ad ipsum redundaret,

    id. 8, 14, ext. 4;

    Auct. B. Alex. 60, 2: animus per se multa desiderat, quae ad officium fructumve corporis non redundant,

    Lact. 7, 11, 7:

    ex rerum cognitione efflorescat et redundet oportet oratio,

    pour forth copiously, abundantly, Cic. de Or. 1, 6, 20:

    ex meo tenui vectigali... aliquid etiam redundabit,

    something will still remain, id. Par. 6, 3, 49:

    non reus ex eā causā redundat Postumus,

    does not appear to be guilty, id. Rab. Post. 5, 11:

    hinc illae extraordinariae pecuniae redundarunt,

    have flowed, proceeded, id. Verr. 2, 1, 39, § 100; cf. id. ib. 2, 3, 43, § 103: ne quid hoc parricidā civium interfecto, invidiae mihi in posteritatem redundaret, should redound to or fall upon me, id. Cat. 1, 12, 29. —
    * b.
    Poet., with acc.:

    Vulturnus Raucis talia faucibus redundat,

    spouts forth, Stat. S. 4, 3, 71.—
    B.
    Transf., to be present in excess; to be redundant, superabound; and: redundare aliquā re, to have an excess or redundancy of any thing: redundat aurum ac thesauri patent, Lucil. ap. Non. 384, 17:

    in quibus (definitionibus) neque abesse quicquam decet neque redundare,

    Cic. de Or. 2, 19, 83; cf.:

    ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis neque in Crasso redundaret,

    id. ib. 3, 4, 16; Quint. 1, 4, 9:

    ut nulla (species) neque praetermittatur neque redundet,

    Cic. Or. 33, 117:

    munitus indicibus fuit, quorum hodie copia redundat,

    id. Sest. 44, 95:

    splendidissimorum hominum multitudine,

    id. Pis. 11, 25; cf.:

    redundante multitudine,

    Tac. H. 2, 93:

    quod bonum mihi redundat,

    Cic. Q. Fr. 3, 9, 1:

    quo posset urbs et accipere ex mari, quo egeret, et reddere, quo redundaret,

    id. Rep. 2, 5, 10:

    omnibus vel ornamentis vel praesidiis redundare,

    id. Fam. 3, 10, 5:

    tuus deus non digito uno redundat, sed capite, collo, cervicibus, etc.,

    id. N. D. 1, 35, 99:

    hominum multitudine,

    id. Pis. 11, 25; cf.

    armis,

    Tac. H. 2, 32:

    hi clientelis etiam exterarum nationum redundabant,

    id. Or. 36:

    acerbissimo luctu redundaret ista victoria,

    Cic. Lig. 5, 15:

    Curiana defensio tota redundavit hilaritate quādam et joco,

    id. de Or. 2, 54, 221.— Hence, rĕdundans, antis, P. a., overflowing, superfluous, excessive, redundant:

    amputatio et decussio redundantioris nitoris,

    Tert. Cult. Fem. 2, 9.— Adv.: rĕdundanter, redundantly, superfluously, excessively, Plin. Ep. 1, 20, 21.— Comp., Ambros. Ep. 82, 27.

    Lewis & Short latin dictionary > redundo

  • 8 in-nō

        in-nō āvī, ātus, āre,    to swim in, float upon: Partim submersae, partim innantes beluae: innabant pariter fluctūsque secabant, V.: aquae, L.: rapacīs fluvios, V.: fluvium, V.—To flow against, wash: innantem Maricae littoribus Lirim, H.—To sail upon, navigate: Stygios lacūs, V.

    Latin-English dictionary > in-nō

  • 9 compluit

    complŭit, ĕre, v. impers. *
    I.
    Neutr., to flow together, in raining:

    quā compluebat compluvium (dictum),

    Varr. L. L. 5, § 161 Müll.—
    II.
    Act., to rain upon; hence, as a pass.: compluor, complutus sum, ŭi, to be rained upon (late Lat.), Aug. Gen. 1, 23; Sol. 10, § 15.

    Lewis & Short latin dictionary > compluit

  • 10 lambo

    lambo, bi, bitum ( perf. lambuerunt, Vulg. Jud. 7, 7 al.), 3, v. a. [root lap-; Gr. laptô, laphussô; Lat. labrum, labium; Germ. Löffel, spoon; Eng. lip], to lick, lap; to touch (class.; cf.: lingo, sugo, ligurio).
    I.
    Lit.:

    hi canes, quos tribunal meum vides lambere,

    Cic. Verr. 2, 3, 11, § 28:

    lagonae collum,

    Phaedr. 1, 25, 10:

    lambent cibos (pisces),

    Col. 8, 17, 11:

    manum,

    Mart. 4, 30, 4:

    sanguinem,

    Plin. Pan. 48, 3:

    crustula,

    Juv. 9, 5: jucundasque puer qui lamberat ore placentas, Lucil. ap. Prisc. 10, 3, 14:

    lambent sanguinem,

    to lick up, to lap, Vulg. 3 Reg. 21, 9; cf. id. Judic. 7, 5 al.:

    te gurgite mersum unda feret, piscesque inpastivulnera lambent,

    Verg. A. 10, 560.—
    II.
    Transf., of a river, to flow by, to wash, bathe:

    vel quae loca fabulosus Lambit Hydaspes,

    washes, Hor. C. 1, 22, 7.—Of fire, to lick, to reach, play upon:

    flamma summum properabat lambere tectum,

    Hor. S. 1, 5, 73:

    innoxia mollis Lambere flamma comas (Iuli),

    Verg. A. 2, 684:

    Aetna attollit globos flammarum et sidera lambit,

    id. ib. 3, 574.—Of the ivy:

    quorum imagines lambunt hederae sequaces,

    to encircle, Pers. prol. 5:

    Tedia non lambit Cluviam,

    caress, fondle, Juv. 2, 49:

    tribunal unius legati,

    to fawn upon, court, Amm. 15, 3, 3.—In mal. part., Aus. Ep. 120, 1 et saep.

    Lewis & Short latin dictionary > lambo

  • 11 lambō

        lambō —, —, ere    [1 LAB-], to lick, lap, touch: hi canes, quos tribunal meum vides lambere: lagonae collum, Ph.: manūs, O.: crustula, Iu.: volnera, V.— To flow by, wash, bathe, lick, play upon: quae loca Lambit Hydaspes, washes, H.: Aetna Attollit globos flammarum et sidera lambit, V.: Cluviam, fondles, Iu.
    * * *
    I
    lambere, lambi, - V TRANS
    lick; lap/lick/suck up, absorb; wash/bathe; surround; fondle/caress (L+S); fawn
    II
    lambere, lambui, lambitus V TRANS
    lick; lap/lick/suck up, absorb; wash/bathe; surround; fondle/caress (L+S); fawn

    Latin-English dictionary > lambō

  • 12 red-undō

        red-undō āvī, ātus, āre,    to run over, pour over, stream over, overflow: mare neque redundat umquam: Gutture pleno redundet aqua, O.: cum pituita redundat aut bilis.—P. pass.: redundatae aquae, surging, O.—To be over full, overflow, be choked, swim, reek: quae (crux) civis sanguine redundat: hic locus acervis corporum et civium sanguine redundavit.—Fig., to run over, overflow, remain, be left, redound, be in excess, abound: ex meo tenui vectigali aliquid etiam redundabit, will still remain: hinc illae extraordinariae pecuniae redundarunt, have proceeded: si ex hoc beneficio nullum in me periculum redundarit: In genus auctoris miseri fortuna redundat, O.: ne quid invidiae mihi in posteritatem redundaret, should fall upon me: ex rerum cognitione efflorescat et redundet oportet oratio, flow abundantly: non reus ex eā causā redundat Postumus, is left under accusation: tuus deus non digito uno redundat, sed capite, collo, cervicibus, etc., has in excess.—Of style, to be lavish, be redundant, be copious, overflow: nimis redundantes iuvenili quādam dicendi impunitate: oratores nimis redundantes: ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis neque in Crasso redundaret.—To abound, be filled, overflow: munitus indicibus fuit, quorum hodie copia redundat: omnibus vel ornamentis vel praesidiis redundare: acerbissimo luctu redundaret ista victoria.

    Latin-English dictionary > red-undō

  • 13 volvō

        volvō volvī, volūtus, ere    [3 VOL-], to cause to revolve, roll, turn about, turn round: saxa glareosa volvens (flumen), L.: Medumque flumen minores volvere vertices, H.: volvendi sunt libri, to be unrolled (in reading): per amnis sinūs errorem volvens, i. e. following up the windings, L.: Seminecīs volvit multos, rolls in the dust, V.—To roll up, roll together, form by rolling: qui terga dederant, volventes orbem, etc., forming a circle, L.: (equus) volvit sub naribus ignem, V.— Pass, to turn round, move in curves, revolve, roll down: Ille (anguis) inter vestīs et levia pectora lapsus Volvitur, V.: illi qui volvuntur stellarum cursūs sempiterni: lacrimae volvuntur inanes, flow, V.: volventia plaustra, V.—Fig., in time, to roll, roll along, bring on, bring around (poet.): (lunam) celerem pronos Volvere mensīs, swift in bringing by her revolutions, H.: sic volvere Parcas, i. e. determine, V.: sic deum rex volvit vices, i. e. determines the changes of events, V.: volventibus annis, with revolving years, V.: volvens annus, O.—In the mind, to ponder, meditate, dwell upon, think over, reflect on, consider: multa cum animo suo, S.: bellum in animo, L.: bellum adversus nos, Ta.: incerta consilia, Cu.: Fauni sub pectore sortem, V.: haec illis volventibus tandem vicit fortuna rei p., S.: iras in pectore, cherishes, L.—In speaking, to roll off, utter fluently: celeriter verba: complexio verborum, quae volvi uno spiritu potest: quo melius volvatur oratio, be rounded off.—To unroll, undergo, experience in succession: tot volvere casūs virum. V.: Multa virum volens durando saecula vincit (aesculus), V.
    * * *
    volvere, volvi, volutus V TRANS
    roll, causse to roll; travel in circle/circuit; bring around/about; revolve; envelop, wrap up; unroll (scroll); recite, reel off; turn over (in mind); roll along/forward; (PASS) move sinuously (snake); grovel, roll on ground

    Latin-English dictionary > volvō

  • 14 circumluo

    circumluere, circumlui, circumlutus V TRANS
    wash or flow around; skirt; surround; wash upon (L+S)

    Latin-English dictionary > circumluo

  • 15 defero

    deferre, detuli, delatus V
    carry/bring/sink/fall down/off; convey/deliver/transfer; reduce/slope (down to); flow/carry/run down (to sea); pay/remit; deposit/record/register; bear/produce; bring/lodge information (about), report; indict, accuse, denounce; defer (to); offer; bestow upon, confer/award/grant, entrust; submit, refer for decision; honour; export (medieval usage)

    Latin-English dictionary > defero

  • 16 adlabor

    al-lābor ( adl-), lapsus, 3, v. dep., to glide to or toward something, to come to, to fly, fall, flow, slide, and the like; constr. with dat. or acc. ( poet. —oftenest in Verg.—

    or in more elevated prose): viro adlapsa sagitta est,

    Verg. A. 12, 319:

    fama adlabitur aurīs,

    id. ib. 9, 474: Curetum adlabimur oris, we land upon, etc., id. ib. 3, 131; cf. id. ib. 3, 569:

    mare crescenti adlabitur aestu,

    rolls up with increasing wave, id. ib. 10, 292:

    adlapsus genibus,

    falling down at his knees, Sen. Hippol. 666.—In prose: umor adlapsus extrinsecus, * Cic. Div. 2, 27, 58:

    angues duo ex occulto adlapsi,

    Liv. 25, 16.

    Lewis & Short latin dictionary > adlabor

  • 17 allabor

    al-lābor ( adl-), lapsus, 3, v. dep., to glide to or toward something, to come to, to fly, fall, flow, slide, and the like; constr. with dat. or acc. ( poet. —oftenest in Verg.—

    or in more elevated prose): viro adlapsa sagitta est,

    Verg. A. 12, 319:

    fama adlabitur aurīs,

    id. ib. 9, 474: Curetum adlabimur oris, we land upon, etc., id. ib. 3, 131; cf. id. ib. 3, 569:

    mare crescenti adlabitur aestu,

    rolls up with increasing wave, id. ib. 10, 292:

    adlapsus genibus,

    falling down at his knees, Sen. Hippol. 666.—In prose: umor adlapsus extrinsecus, * Cic. Div. 2, 27, 58:

    angues duo ex occulto adlapsi,

    Liv. 25, 16.

    Lewis & Short latin dictionary > allabor

  • 18 canalis

    cănālis, is, m. (rarely ante- and postclass., f., Cato, R. R. 18, 6; Varr. R. R. 3, 5, 2; 3, 7, 8; 3, 11, 2; Auct. Aetn. 127 and 149; cf. the dim. canaliculus, etc., Rudd. I. p. 25, n. 35) [kindr. with Sanscr. root khan, fodere, perfodere; Gr. chainô, chanô; Germ. gähnen, to yawn; or cf. canna, a pipe, reed; Fr. canale; Engl. canal; Sp. cañon].
    I.
    In gen., a pipe, groove, channel, whether open or closed, esp. a water-pipe or channel, a conduit, a canal, Cato, R. R. l. l.; Varr. R. R. l. l.; Verg. G. 3, 330; Caes. B. C. 2, 10; Verg. G. 4, 265; Liv. 23, 31, 9; Suet. Claud. 20; Vitr. 8, 7; Plin. 6, 22, 24, § 82; Stat. S. 1, 2, 205; Auct. Aetn. 127 al.—Of a channel or trench in mines, Plin. 33, 4, 21, § 69.—Of the windpipe:

    animae,

    Plin. 8, 10, 10, § 29. —Of the cervix vulvae, Cels. 4, 1, § 38.—Of a sewer running to the cloaca:

    (fore) in medio propter canalem,

    Plaut. Curc. 4, 1, 15; cf. canalicolae.—
    B.
    Trop. (not in Cic.), of vision:

    (pupillae) angustiae non sinunt vagari incertam aciem ac velut canali dirigunt,

    Plin. 11, 37, 55, § 148; cf.:

    cujus limine transmeato... jam canale directo perges ad regiam,

    App. M. 6, p. 180, 19.—And of the flow of speech:

    pleniore canali fluere,

    Quint. 11, 3, 167: certo canali cuncta decurrere, Gallicanus ap. Non. p. 198, 5.—
    II.
    Esp.
    A.
    In architecture, the groove or fluting upon Ionic capitals, Vitr. 3, 5, 7.— —
    B. C.
    In surgery, a splint for holding broken bones together, Cels. 8, 10, § 65 sq.—
    D. E.
    A musical instrument, the reed-pipe, Calp. Ecl. 4, 76.

    Lewis & Short latin dictionary > canalis

  • 19 circumeo

    circŭm-ĕo or circŭĕŏ (v. circum, III.; Neue, Formenl. 2, p. 736 sq.), īvi or ii, circuĭtum, īre ( inf. pass. circumirier, Plaut. Curc. 3, 81), v. n. and a.
    I.
    Prop., to go around, travel or march around, etc. (class.): sparsis Medea capillis Bacchantum ritu flagrantes circuit aras, Ov. M. 7, 258:

    per hortum circuit,

    makes a circuit, Plaut. As. 3, 3, 152; cf. Nep. Eum. 9, 2:

    si rectum limitem rupti torrentibus pontes inciderint, circumire cogemur,

    Quint. 2, 13, 16: an quasi mare omnes circumimus insulas? i. e. from one to another (cf. circum, II. C.), Plaut. Men. 2, 1, 6:

    alvearia,

    Col. 9, 9:

    fines equis,

    id. 1, 3:

    praedia,

    Cic. Caecin. 32, 94:

    haec una opera circuit per familias,

    Plaut. Truc. 2, 4, 53:

    qui imperavit ei, ut omnes fores aedificii circumiret,

    Nep. Hann. 12, 4:

    urbem,

    Liv. 23, 25, 2:

    Marcio et Atilio Epirus, Aetolia et Thessalia circumeundae assignantur... Lentuli circumeuntes Peloponnesi oppida, etc.,

    id. 42, 37, 3 and 7:

    haud ignarus erat circuitam ab Romanis eam (Hispaniam) legatis,

    id. 21, 22, 1:

    Civilis avia Belgarum circumibat,

    Tac. H. 4, 70:

    manibus nexis trunci modum,

    to surround, Ov. M. 8, 748:

    non potuere uno anno circumirier,

    Plaut. Curc. 3, 81:

    proximis insulis circuitis,

    Suet. Aug. 98:

    equites circumitis hostium castris Crasso renuntiaverunt,

    Caes. B. G. 3, 25:

    circuitis templis,

    Suet. Ner. 19 al.:

    at pater omnipotens ingentia moenia caeli Circuit,

    Ov. M. 2, 402:

    circueunt unum Phineus et mille secuti Phinea,

    surround, id. ib. 5, 157 (cf. circum, II. E.): Leucada continuam veteres habuere coloni;

    nunc freta circumeunt,

    flow around it, id. ib. 15, 290:

    more lupi oves,

    id. P. 1, 2, 20:

    metam ferventi rotā,

    avoids, id. A. A. 3, 396.—
    B.
    Esp.
    1. (α).
    Esp. in milit. lang.:

    totam urbem muro turribusque circumiri posse,

    Caes. B. C. 2, 16:

    aciem, sinistrum cornu,

    id. ib. 3, 93 sq.:

    multitudine circumiri,

    Nep. Them. 3, 2; id. Dat. 7, 3; Liv. 41, 26, 4; Gall. ap. Cic. Fam. 10, 30, 4:

    ab iisdem acies Pompeiana a sinistrā parte erat circumita,

    Caes. B. C. 3, 94.—
    (β).
    In gen., absol.:

    quae circumibit linea, ejusdem spatii erit, cujus ea quae centum continet,

    Quint. 1, 10, 44.—With acc.:

    extremas oleis pacalibus oras (Pallas),

    Ov. M. 6, 101:

    cujus non hederae circumiere caput,

    Prop. 2 (3), 5, 26.—
    2.
    To go from one to another, soliciting, canvassing, admonishing, etc., qs. to go the rounds (stronger than ambire, which signif. to go to this one and that; most freq. after the Aug. per.;

    in Cic. perh. only once, in his epistt.): itaque prenso amicos, supplico, ambio domos stationesque circumeo,

    Plin. Ep. 2, 9, 5:

    (Antonium) circumire veteranos, ut acta Caesaris sancirent,

    Cic. Att. 14, 21, 2; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 2:

    Quinctilius circumire aciem Curionis atque obsecrare milites coepit,

    Caes. B. C. 2, 28:

    sed ipse Romulus circumibat docebatque,

    Liv. 1, 9, 14; 1, 47, 7; 3, 47, 2:

    ille Persarum tabernacula circumire, hortari,

    Curt. 5, 9, 17; Tac. A. 2, 29; Plin. Pan. 69, 2; Suet. Aug. 56; id. Tib. 11:

    rex agmen circuibat pedes,

    Curt. 7, 3, 17; cf.:

    cui orbem terrarum circumire non erit longum meā causā,

    Plin. Ep. 7, 16, 4; 2, 9, 5.—
    II.
    Trop.
    A.
    To surround, enclose:

    totius belli fluctibus circumiri,

    Cic. Phil. 18, 9, 20:

    ne superante numero et peritiā locorum circumiretur,

    Tac. Agr. 25 fin.; Stat. S. 4, 4, 26.—
    B.
    Like our circumvent, to deceive, impose upon, cheat, Plaut. Ps. 3, 2, 109:

    facinus indignum, Sic circumiri,

    Ter. Phorm. 4, 3, 9:

    puerum arte dolosā,

    Mart. 8, 59, 14.—
    C.
    Of discourse, to express by circumlocution (postAug.):

    res plurimae carent appellationibus, ut eas necesse sit transferre aut circumire,

    Quint. 12, 10, 34; 8, prooem. § 24 Spald.;

    8, 2, 17: Vespasiani nomen suspensi et vitabundi circumibant,

    went around, avoided mentioning it, Tac. H. 3, 37.

    Lewis & Short latin dictionary > circumeo

  • 20 circumluo

    circum-lŭo, ĕre, v. a., to flow around or wash upon (rare):

    Rhenus tergum ac latera circumluit,

    Tac. H. 4, 12:

    pars arcis circumluitur mari,

    Liv. 25, 11, 1:

    litora subit et circumluit pelagus, Mel. prooem. 2: (Aegeum) mare laevā Imbrum et Tenedum circumluens,

    Amm. 22, 8, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > circumluo

См. также в других словарях:

  • Flow measurement — is the quantification of bulk fluid movement. Flow can be measured in a variety of ways. Positive displacement flow meters acumulate a fixed volume of fluid and then count the number of times the volume is filled to measure flow. Other flow… …   Wikipedia

  • flow — vb issue, emanate, proceed, stem, derive, *spring, arise, rise, originate Analogous words: emerge, *appear, loom: start, *begin, commence flow n Flow, stream, current, flood, tide, flux are comparable when meaning something issuing or moving in a …   New Dictionary of Synonyms

  • flow|stone — «FLOH STOHN», noun. a large cave formation resulting from deposits of calcium carbonate upon walls where water flows from the rock …   Useful english dictionary

  • Flow cytometry — Analysis of a marine sample of photosynthetic picoplankton by flow cytometry showing three different populations (Prochlorococcus, Synechococcus, and picoeukaryotes) Flow cytometry (abbreviated: FCM) is a technique for counting and examining… …   Wikipedia

  • Flow chemistry — In flow chemistry, a chemical reaction is run in a continuously flowing stream rather than in batch production. In other words, pumps move fluid into a tube, and where tubes join one another, the fluids contact one another. If these fluids are… …   Wikipedia

  • Flow-based programming — In computer science, flow based programming (FBP) is a programming paradigm that defines applications as networks of black box processes, which exchange data across predefined connections by message passing. These black box processes can be… …   Wikipedia

  • Gas flow computer — Originally the gas flow computer was an electronic module that simply provided a dedicated gas flow computer function. Today gas flow computer is a misnomer since the gas flow computer function is a subfunction to an overall data acquisition and… …   Wikipedia

  • Continuous-flow intersection — in West Valley City, Utah showing the layout and normal traffic flow in the southwest portion of the intersection. Continuous flow intersection (CFI), also called a crossover displaced left turn (XDL), is an at grade intersection that moves the… …   Wikipedia

  • Scuttling of the German fleet in Scapa Flow — Infobox Military Conflict conflict=Scuttling of the German fleet in Scapa Flow caption=SMS Bayern sinking by the stern partof=First World War date=21 June 1919cite book |last=Longman |title=Island Fortress |pages=p. 452] place=Scapa Flow,… …   Wikipedia

  • deformation and flow — Alteration in size or shape of a body under the influence of mechanical forces. Flow is a change in deformation that continues as long as the force is applied. Gases and liquids normally flow relatively freely, while solids deform when subjected… …   Universalium

  • Once Upon a Time in Mumbaai — Theatrical release poster Directed by Milan Luthria Produced by …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»